چند سالی است که در بازار کشور، تب سواری گرفتن از خودروهای به اصطلاح شاسی بلند حسابی داغ شده است و هر روزه هم بر تعداد علاقه مندان به این سگمنت از خودروها افزوده می شود. اگر در ابتدای دهه ۸۰ معدود SUVهایی چون پاترول (که به آخر عمر خود رسیده بود)، کوراندو، رونیز و یا موسو در بازار ایران برای خود بروبیایی داشتند با آزاد شدن واردات خودرو، خودروهای کره ای در ابتدا و بعد از آن هم آلمانی ها، چینی ها وفرانسوی ها دراین رده پایشان به ایران باز شد تا امروز با بازار گسترده ای از شاسی بلندها روبه رو باشیم که سلایق و نیازهای متفاوتی را پوشش می دهند. البته پر واضح است که علاقه به SUVها به عنوان خودروهای چندمنظوره نه تنها نزد مردم ما بلکه در تمام دنیا دیده می شود وهمین هم باعث شده تا تمام خودروسازان حداقل یک یا دو خط تولید خود را به ساخت این مدل از خودروها اختصاص دهند تا جاییکه حتی لوکس سازان مشهور انگلیسی چون بنتلی و جگوار و یا اسپرت سازانی همچون پورشه و مازراتی هم مدل هایی برای عرضه در این رده دارند. اما گذشته از این موضوع در بازار بی ثبات این روزهای کشور که بیشتر از هرچیزی شاهد جولان دادن انواع کره ایها و چینی ها هستیم، نمونه های دیگری هم می بینیم که در میان مدعیان همکلاسشان حرف هایی برای گفتن دارند. اتومبیل هایی چون تویوتا RAV4 که اعتبار کمپانی تویوتا را به یدک میکشد و یا کولئوسی که حاصل کار مشترک رنو ونیسان است. با چنین ذهنیتی به سراغ این دو کراس اوور مطرح بازار کشور می رویم تا در مقام مقایسه هردو خودرو را به زیر بوته آزمایش ببریم:
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
اما قبل از پرداختن به اصل کلی آزمایش با این سوال مواجه هستیم که آیا کراس اوورها به جز ارتفاع بیشترشان از سطح زمین وجه اشتراک دیگری هم با خودروهای شاسی بلند دارند یا خیر؟! در واقع این خودروها با ورود مزدا MPV به بازار در سال ۱۹۸۹در کانون توجه خودروسازان قرار گرفتند. کراس اوورها برخلاف دیگر شاسی بلندها از شاسی مستقلی برخوردار نیستند و بر روی پلتفرم (شاسی) خودروهای سدان ساخته می شوند. این تکنولوژی موجب شده تا آنها برخلاف شاسی بلندهایی که سواری خشک و کوبنده ای در شهر نشان می دهند، اتومبیل هایی باشند با ظاهر و ارتفاع یک خودروی قدبلند اما سواری یک سدان که امروزه در دنیای خودروسازی آنها را با نام کراس اوور یا CUV می شناسیم. دقت داشته باشیم که کراس اوورها از زیربندی مناسبی جهت گشت وگذار در شرایط خارج جاده ای برخوردار نیستند و درواقع برای افرادی طراحی شده اند که بیشتربه دنبال لذت بردن از قدوقواره بلند خودروی خود هستند تا عملکرد خارج از جاده ای آنها. با این توصیف این خودروها برخلاف SUVها که اکثرا به صورت دیفرانسیل عقب ساخته می شوند، از سیستم محور جلویی بهره می برندکه معمولا قابلیت تغییر به ۴ چرخ را دارند. از انواع آنها هم می توان به لکسس RX350 بر روی پلت فرم کمری، نیسان مورانو بر روی پلت فرم آلتیما و میتسوبیشی اوتلندر که بر روی پلتفرم لنسر ساخته شده اند، اشاره کرد. اما در بررسی ابتدایی دو خودروی موردنظر به یک نکته دیگر هم باید توجه داشت و آن این است که کولئوس اولین تجربه رنو در ساخت خودروهای کراس اوور است و RAV4 حاصل تجربه طولانی تویوتا در ساخت خودروهای شاسی بلند چند منظوره. البته این نکته نباید موجب نگرانی مالکان کولئوس شود چراکه اگر رنو تجربه طولانی در ساخت SUVها و کراس اوورها ندارد در عضو برای ساخت از دانش و تجهیزات شریک تجاری اش نیسان بهره برده و با استفاده از تجربه این کمپانی در ساخت نیسان قشقایی و بهره گیری از پلتفرم این خودرو، اتومبیلی خلق کرده که نسبتا بی نقص است.
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
درآن سوی میدان نیز تویوتا برای نسل چهارم راو۴ از پلت فرم MC خود مایه گذاشته است تا نواقص نسل قبلی را برطرف کند. َ RAV4 یکی از اولین محصولاتی است که بر اساس خط مشی جدید شرکت تویوتا طراحی شده است و خطوط تیز، هیجان انگیز و تا حدودی اغراق آمیز آن نسبت به طرح های ساده وبی آلایش این برند در گذشته به خوبی نقش آفرینی میکنند. در آن طرف کولئوس نیز اگرچه همچنان به طرح های ساده و ماندگار پایبند است و حتی شاید در نگاه اول از سوی مخاطبین بی هیجان جلوه کند اما اتومبیلی است که از زبان کوتاهی در بخش فضای بار هم دیده می شود که موجب شده کولئوس با فضای ۴۶۶ لیتری نسبت به فضای ۵۰۶ لیتری RAV4 در زمره خودروهای نامناسب جهت سفرهای طولانی قرار گیرد. کولئوس حاضر در تست از نمونه های وارداتی شرکت پارس خودرو انتخاب شد که به صلاح دید! این شرکت مانیتور و دوربین دنده عقب آن حذف شده و برای پرکردن جای خالی، کنترلر مربوط به سیستم صوتی و یک جالیوانی تعبیه شده است که البته در ازای دریافت دومیلیون تومان ناقابل مازاد قیمت خودرو، تجهیزات استاندارد این خودرو دوباره به مالک باز گردانده می شود. اما نماینده ژاپنی حاضر در آزمایش فضای مناسبتری جهت رفاه حال سرنشینان خاص طراحی رنو بهره میبرد. درواقع خطوط سیال و پف کرده در پیکره این خودرو خطوطی است که دیگر در دپارتمان طراحی سایر برندها دیده نمی شود. با این توصیف و در یک جمله میتوان گفت که هر اندازه کولئوس متین و باوقار است، RAV4 به همان اندازه خشن و گستاخ است! این اصل به طرز استادان های در داخل کابین دو خودرو هم رعایت شده است. در داخل کابین RAV4 از طراحی مناسبی از لحاظ آرگونومی بهره میبرد اما کیفیت ساخت آن در شان برندی چون تویوتا نیست و این در شرایطی است که اگر تودوزی داخل از نوع مارون (چرم مایل به قرمز) نباشد، وضع اسفناکتر هم می شود.
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
تا به اینجای کار در بخش طراحی و کیفیت کابین، کولئوس برنده به نظر می رسد اما وقتی قرار باشد که سرنشین عقب آن باشید قضیه کمی متفاوت میشود و علی رغم بهره بردن از بلندترین فاصله محوری در بین هم کلاسانش از جمله خود RAV4، میزبان چندان خوبی برای مهمانان خود نیست. این خود تدارک دیده است تا برخلاف کولئوس مسافران این خودرو خیلی زود دچار درد و خستگی در ناحیه کمر و پا نشوند ضمن اینکه سهولت پیاده و سوار شدن از این خودرو به جهت طراحی آرگونومیک یکی از امتیازات مثبت آن نسبت به کولئوس به حساب می آید. داشبورد کولئوس شلوغتر از RAV4 ترسیم شده است و رعایت علم آرگونومی و دسترسی به ادوات در آن دقیق تر ارزیابی می شود. با این حساب فضای بیشتر در داخل کابین RAV4 و طراحی آرگونومیک داشبورد آنرا باید جزو مزیت های آن و کیفیت پایین تر را از جمله ضعف های آن نسبت به کولئوس دانست. اگر با نشان رنو آشنایی چندانی نداشته باشید، به سبب ظاهر قدرتمند و رینگ های عریض ۱۸ اینچی تویوتا، تصور میکنید که کولئوس یارای رقابت با RAV4 را نداشته باشد، اما بهتر است قضاوتتان را موکول به پایان این آزمایش نمایید. تویوتا برای به خاک رساندن پشت حریف فرانسوی اش نماینده خود را به همان موتور ۲٫۵ لیتری کمری مجهز کرده است.
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
این پیشرانه با خروجی ۱۷۷ اسب بخاریش در کنار جعبه دنده ۶ سرعته تیپ ترونیک با دوحالت (اکو و اسپرت) از نظر دستیابی به سرعت بیشتر در هر شرایطی از کولئوس با ۱۷۱ اسب قدرت پیش است. تفاوت قدرت و گشتاور (۲۲۶ در مقابل ۲۳۳ نیوتن متر) اگرچه از لحاظ عددی خیلی زیاد نیست اما تویوتا با توجه به وزن کمتر به خوبی از خجالت کولئوس درمی آید. اما این همه ماجرا نیست چرا که در مبحث ایمنی و قدرت بازدارندگی این کولئوس است که برتری خود را به RAV4 ثابت میکند. این خودرو در آزمون ترمزگیری از صد به صفر با ثبت زمان ۲٫۸ ثانیه ثابت کرد که ترمزهای حساس تری از تویوتا دارد. وقتی هم که هر دو کراس اوور به روی باسکول وزنکشی می روند، رنو سنگین تر نشان میدهد. این نقیصه نه تنها موجب کندی این خودرو در قیاس با RAV4 شده است بلکه موجب شده تا علیرغم قدرت کمتر پیشرانه، در مصرف ترکیبی سوخت حدود یک لیتر بیشتر از تویوتا طلب سوخت کند. به محض ورود به مسیرهای شهری که مملو از موانع طبیعی و غیرطبیعی است با این سوال مواجه می شوید که مهندسان تویوتا در هنگام ساخت RAV4 به چه موضوعی می اندیشیده اند؟ بهکارگرفتن سیستم جناغی دوبل آن هم بر روی یک خودروی شهری موجب شده تا سواری این کراس اوور به شدت خشک و آزاردهنده جلوه کند و در مقابل کولئوس با توجه به فاصله ی محوری بلندتر و استفاده از سیستم تعلیق مک فرسون در جلو و چند اتصالی در عقب سواری نرم و راحتی تری را ارائه میدهد. فرانسوی ها همچنین سعی داشته اند از مهندسی و تکنولوژی مورد استفاده خود در دنیای فرمولیک بهره کافی برده ودر کنار سواری نرم و خوب این کراس اوور، هندلینگ مثال زدنی هم برای آن رقم بزنند. به سمت یکی از مسیرهای پرتراکم شهر میرویم تا کنترل ابعاد و نحوه پارک دو خودرو را نیز بسنجیم.
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
در ابتدا این گونه تصور میشد که کولئوس در نبود دوربین دنده عقب و عرض بیشتر بازنده این رقابت باشد اما برخلاف انتظار با بهره گیری از سیستم هشدار نقاط کور جانبی و سنسورهای جلو به انضمام فرمان برقی خیالتان از کنترل ابعاد خودرو آسوده می شود. مضاف بر اینکه با وجود برقی بودن سیستم فرمان دو خودرو عملکرد فرمان کولئوس بهتر ارزیابی می شود و نصب دوربین دنده عقب توسط مالک نیز نقاط کور را از بین میبرد. در پایان باید اذعان کرد انتخاب خودروی برتر از بین این دو کراس اوور با وجود خصوصیات مطرح شده کار چندان راحتی به نظر نمی رسد. اگر تویوتا علاوه بر ظاهر اسپرت خود دارای عملکرد مطلوب پیشرانه و جعبه دنده، قفل دیفرانسیل، کنترل حرکت در سراشیبی، دو رفتار مختلف از رانندگی (اکو و اسپرت)، کروز کنترل، ارتباط از طریق بلوتوث، صندلی های چرم و بسیاری امکانات ریز و درشت دیگر است در مقابل کولئوس ازکیفیت بهتر متریال، ایمنی بالا ، سواری راحت تر، امکانات به نسبت بیشتر و قیمتی ارزانتر برخوردار است که آنرا تبدیل به رقیب خوبی برای راو۴ میکند. به اعتقاد نگارنده ضعف های کیفیتی ادوات داخلی، سواری خشک و البته اضافه قیمت ۳۷ میلیون تومانی راو ۴نقاط ضعفی است که نمی توان از آن چشم پوشید. البته فراموش نکنید که در بازار منحصرپسند داخلی RAV4 با تکیه بر شهرت و اعتبار کمپانی از فروش بسیار بهتری بویژه در نمونه های دست دوم خود برخوردار است. توجه شما را به جدول مشخصات فنی دو خودرو جلب میکنیم :
مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ