“رمز عبور شما تا چند روز آینده منقضی خواهد شد.” اگر کاربر پر و پا قرص اینترنت هستید و از حساب های کاربری متعددی هم استفاده می کنید، حداقل برای یکبار هم که شده با این پیغام روبرو شده اید. پیغامی به ظاهر آزاردهنده اما یکی از ساده ترین و البته پیش پا افتاده ترین راه برای حفاظت از حساب های کاربری شما که توسط وب سایت های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد.

احتمالاً همه شما این توصیه ها را از حفظ هستید:

رمزهای عبور خود را روی کاغذ ننویسید، از اسامی دوستان، فرزندان، تاریخ تولد، شماره شناسنامه و کارت ملی برای رمزهای عبور خود استفاده نکنید. اما چرا باز همه عده ای از کاربران بی توجه به این هشدارها از همین اطلاعات شخصی برای رمزهای عبور خود استفاده می کنند؟ علت این اتفاق این است که کاربران قبل از توجه به امنیت رمزهای عبور خود، به امکان حفظ و یادآوری آن توجه می کنند. پس از آنجائیکه همه ما این توصیه ها را بارها و بارها شنیده ایم بهتر است با رویکرد بهتری به این موضوع بسیار مهم نگاه کنیم.
طی سال های اخیر برنامه های مختلفی که اغلب آنها رایگان هم هستند، برای مدیریت کلمات عبور به کمک شما آمده اند. اولویت اول و مهمترین نکته در همه این نرم افزارها این است که کاربران بتوانند رمزهای عبور خود را حتی اگر بطور مداوم از آن استفاده نکنند، به راحتی به خاطر بیاورند. اما عده ای از کاربران هستند که تمایل چندانی برای سر و کله زدن با نرم افزارهای مدیریت رمزهای عبور ندارند از این رو به آنها توصیه می کنیم اگر به دنبال یافتن یک رمز عبور مطمئن و البته قابل یادآوری هستند دو پیشنهاد زیر را بخوانند:
از حرف اول کلمات در یک جمله و عبارتی که برای شما آشنا است و یا شما را به یاد خاطره و یک اتفاق دوست داشتنی می اندازد، استفاده کنید. اگر می خواهید رمز عبور خود را قوی تر کنید می توانید از تاریخ آن خاطره دلپذیر هم در پایان رمز عبور خود استفاده کنید.اگر از اتفاقات خاطره انگیز زندگی به راحتی می گذرید و یا کلاً اتفاقی برای شما خاطره انگیز به حساب نمی آید، به شما پیشنهاد می کنیم از نام خواننده مورد علاقه، نویسنده، ماشین، بازیگر و… استفاده کنید تا با کنار هم گذاشتن این کلمات و یا ترکیبی از آنها یک رمز عبور قوی و مطمئن داشته باشید.این دو راه حل دم دستی و سنتی تنها برای آن دسته از کاربرانی مناسب است که نه تنها علاقه ای به استفاده از نرم افزارهای مدیریت رمز عبور ندارند بلکه اعتمادی هم به حافظه خود ندارند.


منبع: ایستنا