صنعت خودرو که مدت هاست بازیچه سیاست زده شده، نفسهای آخر خود را می کشد. در همین حال کسانی که صنعت خودرو را از صنایع مولد و اشتغالزا به حساب می آوردند امروزه با نا امیدی به روزهای پس از انتخابات می نگرند.
اما کمبودها، نقصان اقتصادی و فشارهای بین المللی چنان در جامعه ما پر رنگ شده که امروزه کمتر کاندیدایی به بحران صنعت و بازار خودرو می پردازد. شاید تنها موارد اشاره شده در این مناظرات را بتوان به صحبتهای آقای حداد عادل در خصوص حذف ارز مبادلاتی از گروه نهم و دهم ذکر کرد.
اما آیا راه های رفته و به بن بست رسیده را باید مجدداً پیمود؟ درگذری به فراز و نشیبهای یکسال گذشته صنعت خودرو درمی بابیم که صنعت خودرو ایران فرزند صالحی برای کشور نبوده و اکنون رودرروی ملت خود ایستاده است.
در نگاهی اقتصادی به یکسال گذشته می توان به وضوح دریافت که بازار پررونق خودرو در پایان سال به محلی برای مناقشات سیاسی تبدیل شد و در اثر مناضعات شورای رقابت و خودروسازان نه آنکه پررونق نبود بلکه اسفبار شد و حال نیز که به ایام تعطیلی مدارس و فصل مسافرتها نزدیک می شویم، انتخابات نه تنها بازار این صنعت بلکه کل بازار ایران را در حالت انتظار قرار داده است.
و اما صنعت خودروسازی هم اکنون در این دروره از انتخابات از رنگ و بوی تبلیغاتی کاندیداها خارج شده است. دیگر کسی از شکوفایی و رشد این صنعت سخن به میان نمی آورد. دیگر کسی روی حمایت های این گروه حساب باز نمی کند و کاندیداها خیلی محتاط از کنار این صنعت عبور می کنند.
اما این چاقوی دولبه از کجا ظهور پیداکرد؟ این چاقوی دولبه عکس العمل بازتاب سیاست های نادرست مدیریت این صنعت است که امروزه کسی جرات حرف زدن در رابطه با آن را ندارد. به اسم تولید ملی تمامی راههای واردات و رقابت را در این کشور بستند، بودجه های بسیار تخصیص دادند و موجبات زورگویی این صنعت را فراهم آوردند. از اشتغالزایی دم زدند و در مهره چینی های سیاسی خود آزادانه این صنعت را مبدل به محل تسویه حساب های سیاسی کردند. با واردات خودرو به دید رقابت سالم نگاه نکردند، جلوی سرمایه گذاری های خارجی در این صنعت را گرفتند و باواردات قطعات و ماشین آلات ادعای تولید ملی داشتند. تا توانستند به علل مختلف موجبات گرانی خودروهای وارداتی را فراهم آوردند تا این چاقوی دولبه تیز تر و تیز تر شود .
به نظر می رسد کسی از کاندیداها را یارای تقابل با این اسب لگام گسیخته نیست کسی. حیای اظهار نظر در خصوص ایجاد فضای رقابتی را در این صنعت ندارد. کسی مهرهای بی دریغی که به این فرزند ناصالح شده است را به زبان نمی آورد. زیرا که این وضع نیز زاییده دست خود ایشان در طول دروران های مختلفی است که خود سردمداران رشد آن بوده اند.
حال این سوال به وجود می آید که کاندیداها برای صنعت خودرو چه برنامه ای دارند؟