مرجع تخصصی خودرو و تیونینگ | پارس تیونینگ
امید آذرزمانی: هدف از معرفی خودروهای تیونینگ شده در این صفحه، آشنایی علاقهمندان این حوزه با ستآپ خودروهایی است که در بالاترین سطح قرار دارند. ناگفته پیداست با معرفی این خودروها، چگونگی انجام پروژه و آشنایی با قطعات بکار رفته در هر خودرو مشخص میشود. از طرفی توضیح چگونگی انجام پروژه میتواند نوعی آموزش و کمک به علاقهمندانی باشد که قصد دارند وارد این دنیای پر رمز و راز شوند. در روزهایی که مسابقات ریس در خاموشی محض به سر میبرد، دریفترها هم تمرین میکنند و هم مسابقات دوستانهای را ترتیب میدهند تا اصطلاحاً تنور ماشینبازی کمی گرم بماند. در این شماره باز هم میزبان یک بامو E36 دریفتر دیگر هستیم و با ستآپ و قطعات بکار رفته در آن آشنا میشویم.
اتاق E30 و E36 بامو از موفقترین خودروهای تولید شده در این کمپانی هستند. این دو اتاق بیش از اینکه محبوبیتشان را در خیابانها کسب کرده باشند، در پیستهای اتومبیلرانی دلبری کردند. تعداد بسیار زیاد باموهای E30 و E36 که در دنیای تیونینگ ستآپ شدهاند بیانگر چنین ادعایی است.
خودرویی که در این شماره آن را معرفی خواهیم کرد یک بامو E36 است که پیشتر توسط نادر جعفری ستآپ شده است. این خودرو قبلاً در مسابقات ریس نیز توسط خود تیونر رانده میشد و اخیراً با تغییر ستآپ به نوع دریفت، به یک دریفتر محض تبدیل شده است. این خودرو یک E36 استاندارد بوده است که حدود 3 سال قبل به منظور استفاده در دریفت توسط تیونر خریداری شد اما بنا به دلایلی ستآپ این خودرو با الگوی ریس انجام گرفت تا به یکی از بهترین خودروهای کلاس آزاد بدل شود.
اما بعد از حضور در کلاس آزاد حالا نوبت به دریفت رسیده بود. به همین دلیل تغییرات ستآپ این BMW اجتنابناپذیر بود. البته بیشتر این تغییرات در سیستم تعلیق و زیربندی صورت گرفته است. اما بگذارید ابتدا به سراغ جذابترین بخش کار یعنی موتور برویم. موتور این خودرو یک نمونه M50B25 شش سیلندر است. موتور با استفاده از کیت سرسیلندر دکتر شریک شامل دو میل سوپاپ با لیفت بالاتر، فنرهای سوپاپ، دندهای قابل تنظیم، میل سوپاپها، واشر سرسیلندر و چند قطعه دیگر میشود. محفظه احتراق در سرسیلندر نیز با پورت و پولیشی که شده است کمک میکند اختلاط سوخت و هوا به شکل بهتری صورت گیرد. در ضمن یکی از دلایل مهم افزایش راندمان حجمی موتور به لیفت بیشتر میل سوپاپها باز میگردد که در نهایت موجب افزایش قدرت موتور میشود. اما میتوان گفت در ستآپ این خودرو سعی شده دامنه تغییرات به خصوص در مورد موتور زیاد هم گسترده نباشد. به طور مثال پیستونها و شاتونهای این موتور استاندارد هستند و با قطعات سبکتر و مقاومتر که در این کار استفاده از آنها مرسوم است، تعویض نشدهاند. میللنگ هم همان میللنگ موتور M50 است. به گفته تیونر این قطعات به دلیل کیفیت خوب و مقاومت مناسب با قدرتی که ما از موتور انتظار داشتیم تغییری نکردهاند.
دور موتور حدود 600 دور افزایش یافته است و تا دندهها در دور 7 هزار شیفت شوند. به همین دلیل یاتاقانهای استاندارد با نوع ریس ساخت Mpower جایگزین شدهاند. تفاوت یاتاقانهای استاندارد با انواعی که در مسابقات به کار میروند در نوع آلیاژ و تحمل تنشهای آنهاست.
یاتاقانهایی که در یک موتور استاندارد مورد استفاده قرار میگیرند بسیار کمتر از یاتاقانهایی هستند که در یک موتور پر دور مسابقه در معرض حرارت و تنش قرار میگیرند. به همین دلیل است که یکی از مهمترین قسمتهایی که در یک موتور مسابقه تغییر میکند یاتاقان است.اویل پمپ همان اویل پمپ استاندارد موتور M50 است اما قطر فولی آن کمی کوچکتر شده تا به این روش محور اویل پمپ دور بیشتری بزند. با این کار در نهایت فشار روغن در مدار آنقدر بالا میرود تا در دورهای نهایی موتور، روغن بتواند وظیفهاش را درست انجام دهد. سیستم سوخترسانی شامل باک استاندارد 60 لیتری، و پمپ بنزین بوش، شیر فشارشکن قابل تنظیم مدار سوخت و سوزن انژکتورهایی است که سوخت بیشتری را با فشار بالاتر به موتور تحویل میدهند.
در کمال تعجب، خودرویی که سابقه شرکت در مسابقات ریس را دارد حتی مانیفولد خروجیش هنوز استاندارد و چدنی است. اما بعد از مانیفولد از یک لوله صیقلی با قطر 2 اینچ استفاده شده است. سیستم خنککاری با استفاده از یک رادیاتور آلومینیومی افترمارکت و دو فن که یکی دمنده و دیگری کشنده هواست تقویت شده است.
حجم رادیاتور جدید حدود 2 لیتر از رادیاتور استاندارد E36 بیشتر است و این مجموع حجم مایع خنککننده موتور را به حدود 7 لیتر میرساند. در مجموع تغییرات و قطعات جدید قدرت موتور را در 7 هزار دور بر دقیقه به حدود 240 اسببخار و گشتاور را به حدود 270 نیوتنمتر رسانده است (اعداد ذکر شده تقریبی هستند و با دستگاه داینو اندازهگیری نشدهاند).
دنده فلایویل و مجموعه کلاچ ساخت برند تیلتون است. این مجموعه شامل دنده فلایویل آلیاژی بسیار سبک وزن، 3 صفحه کلاچ و دیگر قطعات این سیستم میشود. در نهایت مجموع وزن سیستم کلاچ حدود 22 کیلوگرم سبکتر از کلاچ مورد استفاده در این گیربکس است که فقط 8 کیلوگرم از این کاهش وزن را مدیون فلایویل است.
گیربکس کلوز ریشو این خودرو در واقع گیربکسی است که در مدل E46M از سوی کمپانی بامو مورد استفاده قرار گرفت.
این گیربکس شش سرعته به دلیل کوئیک شیفت بودن فواصل بسیار کوتاهی نیز دارد. این فواصل کوتاه باعث میشود در زمان تعویضدنده گشتاور کمتری هدر برود. میل گاردان از ساختههای امپاور و بسیار سبک وزن است. اما وزن کم میل گاردان باعث نشده از قدرت تحمل گشتاور و تنش پیچشی آن کاسته شود. دیفرانسیل هم از دستپروردههای بخش M کمپانی بامو و متعلق به نوع امپاور اتاق E36 است.
این دیفرانسیل کلاچدار را یک رادیاتور روغن نیز همراهی میکند که در مجموع حدود 4 لیتر روغن در مدار آن جای میگیرد. البته درب آلومینیومی خاص این دیفرانسیل نیز در کاهش حرارت روغن دیفرانسیل بسیار موثر است به طوری که قدرت صفحات کلاچ دیفرانسیل بعد از چندین دور دریفت کردن ثابت است و افتی در کیفیت آنها مشاهده نمیشود. پلوسهای این دیفرانسیل از نوع ام پاور E36 انتخاب شدهاند. قطر این پلوسها حدود 3 میلیمتر بیشتر از پلوسهای استاندارد این اتاق است. جالب آنکه جعبه فرمان این خودرو هم هنوز استاندارد است و حتی کمک هیدرولیکی هم ندارد!
ترمزهای جلو که فشار بیشتری را تحمل میکنند ساخت معتبرترین سازنده ترمز یعنی برمبو هستند. این ترمزها با دیسکهای 13 اینچی و شش پیستون در هر چرخ ساخته شدهاند. در محور عقب هم ترمزهای مدل E36 با دیسکهای 9 اینچی قرار دارند. این مجموعه قدرت ایستایی این خودرو را به طرز چشمگیری بالا برده است. در سیستم تعلیق جلو از کمکفنرهای ساخت کمپانی «تِین» استفاده شده است که در چندین حالت قابل تنظیم است. این کمکفنرها در مدل سری سههای اتاق M.Power از سال 1992 تا 1995 مورد استفاده قرار میگرفت.
میل موجگیر جلو ساخت H&R و استرس بار بالا ساخت OMP هستند. همین طور طبقهای A شکل جلو هم که امکان تنظیم زوایای بیشتر را نسبت به حالت استاندارد مهیا میکنند، در کمپانی مادر و بخش بامو موتور اسپرت هستند.
در اتصالات این طبقها نیز از بوشهای پولی اورتان استفاده شده است که در مقابل تغییرات حرارتی و ... مقاومت بهتری از خود بروز میدهند. اما در محور عقب علاوه بر میل موجگیر از کمک فنرهای ساخت کاسکو با امکان تنظیم در 36 حالت استفاده شده است. این کمک فنرهای ژاپنی با استفاده از واسطهای دستساز تیونر در زیر این خودرو جاخوش کردهاند. اما دیگر تغییر در این محور به محل اتصال میل پانهارد یا مندل عرضی باز میگردد. یکی از نقصهای اتاق E36 بامو در نقطه اتصال مندل عرضی و اتاق است. این نقص که مرتباً باعث خرابی پوش مندل میشود، با استفاده از بوشهای آلومینیومی و تغییر در زاویه اتصال مندل عرضی برطرف شده است. داخل کابین علاوه بر استفاده از رول کیج قدرتمند نکات جالب دیگری هم دارد. مثلاً جالب است بدانید آمپرهای استاندارد و کیلومترشمار این خودرو فعال هستند و یا تایمر برف پاککن هنوز درست کار میکند و داشبورد استاندارد از جایش تکان نخورد و این در حالی است که در اغلب این خودروها داشبورد و ادوات اتاق با نمونههای افتر مارکت و دستساز تعویض میشوند. صندلی راننده و کمربند ایمنی آن ساخت OMP هستند. ترمز دستی قدرتمند هم در نزدیکی راننده قرار دارد. درها از جنس فایبرگلاس ساخته شدهاند اما سقف، ستونها و گلگیرها همگی فلزی هستند. در کل وزن این خودرو به 1190 کیلوگرم میرسد که به نظر کمی سنگین میآید. رینگهای این خودرو با سایز 8.5 در جلو و 9.5 در عقب ساخت BBS هستند و لاستیکهای 215/45/17 در هر دو محور بکارگیری شده است. این خودرو در زمانی که هنوز ستآپش از ریس به دریفت تغییر نکرده بود توانست در پیست آزادی و در لپ تایم 53.29 ثانیه را به نام خودش به ثبت برساند.
در پایان از نادر جعفری تیونر خودرو و مهدی نوروزی مالک این دریفتر تشکر میکنم. از دوست گرامی سعید اردستانی که در مراحل گزارش یاریمان کرد تشکر میکنم.